Verslag toekomstdiscussie 2, 30-10-2016

Bij aanvang wordt de agenda verspreid:

De onderwerpen sluiten aan bij waar we 28 augustus waren gebleven:
Wel/niet een vast gebouw en wel/niet een vaste predikant.

  1. Wel / niet een vast gebouw.

In 2014 beloofden we elkaar om in ons handelen te letten op duurzaamheid, mogelijkheden naar de toekomst open houden. De kerkenraad is benoemd om ons te leiden, ook in moeilijke tijden. Die twee samen leiden tot het gevolg te kiezen voor de ‘waakvlamstand’ en niet in te teren door het gebouw te verkopen.
De exploitatie van het gebouw is goed. Het geeft rust. Verkopen geeft onrust, onverstandig vindt de kerkenraad.

In de stijl van de verkiezingstijd lijkt het me leuk om een opiniepeiling te houden, à la Maurice de Hond. Het is geen officiële stemming die hoort op een algemene ledenvergadering thuis.

  • Wie is er vóór het behoud van het kerkgebouw, waakvlamstand?
  • Wie wil het kerkgebouw verkopen, interen?

Voorgaande heeft gevolgen voor het volgende: Julius licht de financiële situatie toe.

  1. Wel/niet een vaste predikant.

Om de middag te verlevendigen heb ik twee mensen bereid gevonden om een pleidooi te houden:

  • De ene zal vertellen waarom er wel een nieuwe predikant beroepen moet worden. Daarna praten we daar samen over door.
  • De andere zal vertellen waarom voorgaande niet nodig is.
    Ook daar praten we samen over door. Weer gevolgd door een opiniepeiling (geen officiële stemming).
  • Wie is er vóór het beroepen van een vaste predikant met pastorale taken?
  • Wie is er voor een vrijwillig predikanten team uit eigen omgeving,
    met betaalde preekbeurten en onbetaalde pastorale zorg?

VERSLAG
Wel/niet een vast gebouw.

Alle 27 aanwezigen kiezen ervoor het kerkgebouw te behouden. De ‘waakvlam’ houdt in dat we niet meer kunnen uitgeven dan er aan ledenbijdragen binnenkomt. Aangezien we met krimp te maken hebben is de financiële ruimte zo mager dat je dat een waakvlam kunt noemen.

Julius Cohen licht de financiële situatie toe.
Uitgaande van het voorgaande schetst Julius de uiterste mogelijkheden. De Remonstranten hebben ruimere arbeidsvoorwaarden dan de Doopsgezinden. Het is een ongeschreven regel om-en-om Do Re te benoemen. Dat zou betekenen dat nu ‘Re’ aan de beurt is, Julius vraagt zich af in hoeverre je aan oude gewoonten moet vasthouden als dat een hinder kan zijn in de toekomst. Samengevat;

Stel 1: Een ervaren Re-dominee. We kunnen een ervarene voor 6 uur in de week benoemen. Er is een standaard: 1 preekbeurt staat voor 12 uur werk. Praktijk: deze ervarene zou dan 2 preekbeurten per maand kunnen doen, zonder pastoraal werk en andere activiteiten. Later, na drie of vijf, jaar wanneer er voldoende reserve is opgebouwd om aan de wachtgeldverplichting te voldoen, is er ruimte voor meer uren.

Stel 2: Een jonge Do-predikant met een flexibel contract.. Die is goedkoper, we kunnen dan denken aan 12 uur per week. Praktijk: Dan kun je beginnen met 2 preekbeurten per maand met pastoraal werk. Later neemt dat af vanwege kosten door salaristoename.

Stel 3: We benoemen niet een vaste predikant. We kiezen voor de ZZP constructie, betalen per ‘project’. Je hebt dan de vaste lasten niet en is daarmee het goedkoopst. Maar is dat sociaal verantwoord? We moeten het dan hebben van (een) predikant(en) die al hun eigen gemeente hebben en onze Samenwerkingsgemeente ‘erbij neemt’.
Dan komt een taakomvang van 18 uur per week in beeld.
Tot zover de financiële kaders.

  1. Wel/niet een vaste predikant.

Ruurd van der Staaij hield een pleidooi voor het benoemen van een vaste predikant:
– een vaste predikant hoort bij een kerk (traditie);
– een vast gezicht bindt ons samen;
– een bezielende predikant werkt leden wervend en vernieuwend;
– aantal preekbeurten van 3 naar 2 per maand;
– aanspreekpunt bij samenwerking met andere gemeenten;
– samenwerken met minder gezichten;
– verzorgt pastorale zorg;
– organiseert bijeenkomsten.

Ruurd realiseert zich dat gezien de financiële situatie er bij het benoemen van een vaste predikant zaken blijven liggen. Hij vindt dat de taakomvang verruimd mag wanneer de  wachtgeldreserves voldoende zijn opgebouwd. Ook wil hij geld van  de verkoop van het Doopsgezinde kerkgebouw aan de Waldeck-Pyrmontsingel, dat nu is belegd in de Stichting Mennofund (SMF) daarvoor aanwenden.

Lia Visser hield een pleidooi waarom we ook zonder vaste predikant zouden kunnen.
– een klein groepje bekende predikanten uit eigen kring en directe omgeving.;
– op projectbasis;
– ze verdelen onderling de preekbeurten en pastorale taken;
– mensen met vraag naar pastorale zorg kunnen kiezen voor wie ze voorkeur hebben;
– 2 preekbeurten per maand;
– de 2 andere zondagen worden ingevuld met 1 x bezield wandelen en een ‘open’ zondag die we naar keuze kunnen invullen.

Te denken aan:

  • Ledendienst
  • Samen naar Boskapel/Effata/ ….
  • Creatieve vorm zoals: jaarthema activiteit, ‘bezielde’ muziek,’ bezielde’ theatervormen, lezingen.

– Deze nieuwe vorm werkt leden wervend.

Lia realiseert zich dat met een groepje predikanten je niet één vast gezicht hebt.

Beiden hadden al contact met elkaar gehad en bepleiten het samenbrengen van het beste van beiden.

Het idee wordt geopperd om het eerst zonder vaste predikant te proberen. Blijkt dat niet goed te werken dan kan er alsnog een benoeming volgen (omgekeerd niet).

Enkelen met een allergische reactie op het woord ‘stemmen’ willen geen opiniepeiling. Hierdoor is het effect dat de minder welbespraakte mensen niet aan bod komen..
Toch hebben we een poging gedaan tot een peiling en bleken onder de 27 aanwezigen er 15 medestanders van Ruurd en 9 medestanders van Lia.

Net zoals bij de vorige keer blijkt dat we moeite hebben met een keus te maken.
De kerkenraad zal op grond van deze ledenraadpleging verder denken en met een voorstel komen.
Wordt vervolgd.

Bieneke Meyboom – Donker

Als iemand met een artikeltje wil reageren, leuk!