DoRe-gemeente Nijmegen e.o.

Vrij in geloof, verbonden in gemeenschap
Meedoen!

Pastoraal Onderweg

… Wees allen eensgezind, leef met elkaar mee, heb elkaar lief als broeders en zusters…
[1 Petrus 3: 8]

Enige weken geleden bezocht ik met mijn gezin de tentoonstelling ‘Wij in de Biblebelt’, in het Catharijneconvent. Een mooie tentoonstelling over het orthodox protestantse-bevindelijke leven in de plaatsen op de denkbeeldige strook van Tholen in Zeeland via de Veluwe tot aan Rijssen. Je voelt je terug in de tijd geplaatst… Deze mensen leven en geloven nog altijd op een manier die toch wel ver van ons af staat. De zalvende dominees, de stemmige zondagskleding, de kerkgang soms drie keer op de zondag, de vraag of je er bij hoort, of voor eeuwig verdoemd… De oprechtheid van hun geloofsbeleving raakte mij, maar ik was ook geschokt over de angst voor een God die alles bepaalt (heeft). Petrus vraagt ons elkaar lief te hebben als broers en zussen en hij richt zich tot allen, die zich rekenen tot de gemeente van Christus. Dat zijn wij, maar dat zijn ook zij, de mensen van de Biblebelt, realiseer je je dan…
Toen we weer naar huis gingen werden we bij de Jaarbeurs omspoeld door grote groepen keurig geklede deelnemers van een wereld-conferentie van het Wachttorengenootschap (Jehova-Getuigen). We stonden nogal hoog in de parkeergarage geparkeerd. Overal stapten Jehova’s in hun auto’s, nagewuifd door hun broeders en zusters. Ons – natuurlijk ook zo’n keurig gezin: vader, moeder, twee dochters – overkwam hetzelfde: we werden automatisch ingelijfd bij deze familie. We hebben maar teruggezwaaid… Ineens waren wij broeder en zusters tegen wil en dank van… ja, van wie eigenlijk?
Niet direct zo eenvoudig: die oproep van Petrus… Nog lang nagepraat over wie nou je broeders en zusters zijn, binnen, maar ook buiten de kerk…

ds. Hans Noordeman